Uzak Gitmeler Üzerine..

Yollar
Nasıl aşılıyordu

İnsanlara gitmeyi?

DİĞER YAZILARIM

İki Kere - 2016-08-12

Paylaş: Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş

öyle de bırakılmıyor ki
bir gölgeye uzanırmış gibi
kaçarken güneşlerden
sanki ıslanmamış gibi yağmurlarda
sanki ıslanmamış gibi yanaklarıyla
ve elleriyle bir günden bir başka güne
sarkan tükenişler
günden güne arta arta
bite bite insan her gün biraz daha
sızlanarak sabahları ışıldayan 
tavanların günaydınlarıyla
ve ya bir mutfak dolusu yalnızlığıyla
soğan mı doğrar tükenişini mi bıçaklar
bilmeden sulu sulu gözleriyle 
pencerelerin çağrısına kulak asar
belki bir ümit sızı verir diye sokak aralarından
 
ölmenin her bir biçimi ufak ufak işlenirken bedenine
ve alnından başlayarak kaç türlüsü kahrolması gerekliyse
kendi de bilmez ki kimseler içinde
kimseler içinde bir kimse bilse bilse belki de
bir balkona çıkar gibi açılsa 
tükenişleri sabahları umutlarına
hiç yoktan olmasadan çok hiç yoktan var olsa
bir insan, bir beden, bir ses kıpırtısı odanda
nerelerden gelinip
gidilir nerelerden, yalnızlığı ile silkelemese
sözde sıcakmışçasına ellerini yüzüne yüzüne
kim istemez ki deyip kim istemez diye düşünmeleri bölmese
uzun uzun bakarken caddeleri ışıkları
 
kapısı çalsa açılmaz
telefonlar saati yalnızlığının
geceler en kötü zamanda bir bardak uzatamaz
kupkuru tatsızlığına
kimse kimse kimse bilmez nedendirliğini
hep dıştan mutlu gibi
sevinçli gibi her açıdan
sanki her mutluluğu toplamış gibi kırlardan
bir yüzü hep açılır gibi bahçelere
izlettiriyor kendini böyle böyle
gözlendiriyor kendini
 
oysa bir çocuk sesi gibi açılsa gözleri
oysa herhangi bir tıngırtının ürpertisi sarıltsa 
bir şeyler var olsa, bazı şeyler noksan
hiç kalmasa ve ya ne çabuk bitmiş olsa, tamamlasan birlikte
gülmediğin şeyleri bile kahkahalaştırsan gözlerde
diz dize bir takım temaslarla ısındırsan kendini
şarkılar yalnızlığını değil de, varlığını doldursa bir şeylerin
 
olmuyor ki, olmuyor
ne zaman bir şehre girsek
kesiyorlar önünü
hayallerimizin
 
bende bilmem bende bende
nerede kimi kaç kere
sevindirdiğimi
veya üzdüğümü belki de
ben bilmeden onlar sayarlar hep
onlar sayarlar hep
benim de saydığım gibi yerimde
 
bir kapıdan iki kere geçemiyorum
yalnızken
 
 

İlgili Aramalar: iki kere hiç yalnızlık şiir edirne

Bu şiir 35 kez okundu. 0 yorum.

YORUMLAR   

 (Yorum Yaz)

Eserlerin sahibinden izinsiz kopyalanması "5846 SAYILI FİKİR SANAT ESERLERİ YASASI"na göre suçtur!!