Uzak Gitmeler Üzerine..

Yollar
Nasıl aşılıyordu

İnsanlara gitmeyi?

Zulüm - 2012-10-18

Paylaş: Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş

 

Herkes gibi bir yalnızlık değil benimkisi, daha cılız ve şizofrenik birazda. Yüreğimi hırpalayan müebbet sevdalarım
var benim sahibinden hoyratça kullanılmış.
 
Geceler adıma düğümlenir hep, gözlerimi kapatsam fırtınalar eser. Ağzına kadar yalan doldurulmuş
cümlelerim var benim iyilik kokan. Ve buram buram yalnızlığım var, odamın kapısından taşan.
En çokta, çok görülmüşlüklerim var biraz sevdalık. Yarımca az kullanılmış mutluluklarımı ise
bulamıyorum unuttuğum yerlerde.
 
Çok şehirler eksilttim ben bu yer yüzünde, en çok gecelerini sevdim ama. Her biri birbirinden
kara yalnızlıklar örtülmüş işte.Yalanlara kucak açtım şehir şehir, inandığımda kör oldum dedim.
Görmez oldum güzellik maskesi takmış yalanları.
 
Sevgi emektir dedilerse de, emekledim durdum işte yalnızlıklar arası.Hiç unutmam,
bir gün beyaz bir ölümlük beğenmiştik vitrinde, şıkır şıkır parlayan. Ya öyle oldu işte
hayallerimizi bırakıp kaçtın sonra, gömüldüm öldüğüm bir şiire.
 
Şiirler diyorumda böyle olmayacak artık, sigarayı iki pakete çıkaracağım bu gidişle. Sana ait 
yalnızlığımı geçiremem böyle tek tek her nefesle. Kaç kadehle eksilirsin ki güneşimden?
Bir gece daha ölelim ulan birlikte, kaç günahlık gömülürüz bir tene.
 
Geceyi kaça bölüp parçalarsam, çoğalırız ki? Kaç dudak izi kalır ki kadehte?
Yıkıl ulan karşımdan, bakıp duruyorsun hala o fotoğraftan.
 
Belki biraz daha öldük bu gece, sensizim ulan işte
GELİP GELİP ENSEMDEN ÇEKİŞTİRMESENE?
 
Çal Stavros, çal ustam her notada biz böyle ölürüz işte.....

İlgili Aramalar: zulüm

Bu şiir 61 kez okundu. 0 yorum.

YORUMLAR   

 (Yorum Yaz)

Eserlerin sahibinden izinsiz kopyalanması "5846 SAYILI FİKİR SANAT ESERLERİ YASASI"na göre suçtur!!